Kościół św Franciszka w Cascii

W cieniu monumentalnej bazyliki poświęconej św. Ricie, wśród wąskich, kamiennych uliczek umbryjskiej Cascii, stoi świątynia, która opowiada starszą i cichszą historię miasta. Kościół św Franciszka w Cascii, bo o nim mowa dla wielu pielgrzymów jest to jedynie przystanek w drodze do sanktuarium patronki spraw trudnych. Jednakże ci, którzy przekroczą jego próg, szybko odkrywają, że to miejsce zasługuje na osobne, uważne spotkanie.

Kościół św. Franciszka w Cascii – krótka historia

Korzenie kościoła sięgają XIII wieku, czasu niezwykłego duchowego przebudzenia we Włoszech. Został wzniesiony zaledwie kilkadziesiąt lat po śmierci świętego Franciszka. Wtedy idea franciszkańskiego ubóstwa, prostoty i radości Ewangelii rozprzestrzeniała się po Umbrii z niezwykłą siłą. To właśnie duch Biedaczyny z Asyżu ukształtował pierwszą wspólnotę przy tej świątyni. Obecny kształt budowli, rozwijany między XIV a XV stuleciem, zachował charakter średniowiecznej architektury. Stało się tak mimo późniejszych przebudów i zniszczeń spowodowanych trzęsieniami ziemi, które w historii regionu nie należały do rzadkości.

Architektura i wystrój kościoła w Cascii

Już sama fasada przyciąga wzrok. Surowa, kamienna, harmonijna – zwieńczona gotycką rozetą, która jak kamienne słońce rozświetla wnętrze światłem. Portal wejściowy z ostrołukiem przypomina o gotyckim rodowodzie świątyni. Zaprasza do środka, gdzie cisza zdaje się mieć swoją własną, głęboką barwę. Wnętrze, utrzymane w duchu franciszkańskiej powściągliwości, nie onieśmiela przepychem. Jego piękno jest spokojne, skupione, kontemplacyjne. Trójnawowy układ i delikatne detale architektoniczne tworzą przestrzeń, która sprzyja modlitwie i zatrzymaniu.

Na ścianach i w ołtarzach bocznych zachowały się ślady różnych epok – od późnego średniowiecza po renesans i barok. Natomiast obrazy przedstawiające sceny z życia Chrystusa i świętych przypominają, że przez wieki to miejsce było sercem duchowym miasta. Szczególną uwagę zwracają przedstawienia maryjne oraz wizerunki świętych bliskich duchowości umbryjskiej. Choć część pierwotnych dekoracji uległa zniszczeniu, świątynia nie utraciła swojego autentycznego charakteru. Wręcz przeciwnie, jej historia zapisana w kamieniu i tynku nadaje jej wyjątkowej głębi.

Kościół św Franciszka w Cascii – niegdyś duchowe serce miasta

Dla pielgrzyma przybywającego do Cascii śladami Świętej Rity z Cascii to miejsce ma znaczenie szczególne. Rita żyła w czasach, gdy kościół św. Franciszka był już ważnym ośrodkiem duchowym miasta. Choć jej życie związane było przede wszystkim z klasztorem augustianek, atmosfera franciszkańskiej pobożności – prostej, zakorzenionej w Ewangelii – była częścią religijnego krajobrazu, w którym dojrzewało jej powołanie. Odwiedzając tę świątynię, można więc lepiej zrozumieć duchowy kontekst epoki, w której żyła.

Wielu pielgrzymów podkreśla, że to właśnie tutaj, w ciszy i półmroku starego kościoła, łatwiej o osobistą modlitwę niż w tętniącej życiem bazylice. To dobre miejsce, by przygotować serce na spotkanie z Ritą. Zatrzymać się, oddać Bogu swoje intencje, uspokoić myśli. Franciszkańska prostota pomaga spojrzeć na własne trudności z innej perspektywy: zaufania i pokory.

Dlaczego warto odwiedzić także to miejsce?

Kościół św. Franciszka jest także cennym przystankiem dla turystów zainteresowanych historią i sztuką Umbrii. Pozwala zobaczyć, jak rozwijała się architektura sakralna małych miast Apeninów oraz jak przez wieki splatały się tu różne nurty duchowości. Spacer pomiędzy nim a bazyliką św. Rity to wędrówka nie tylko przez przestrzeń, lecz także przez czas – od średniowiecznego entuzjazmu franciszkanów po współczesny, żywy kult jednej z najbardziej ukochanych świętych Kościoła.

Odwiedzając Cascię, warto więc nie ograniczać się wyłącznie do głównego sanktuarium. Kościół św. Franciszka nie dominuje nad panoramą miasta, nie zachwyca monumentalnością. Jest jak cichy świadek wieków modlitwy, ludzkich dramatów ale też nadziei. A właśnie tego najczęściej szukają pielgrzymi przybywający do serca Umbrii.