Kaplica Zdrojowa w Lądku – Zdroju

Kaplica Zdrojowa w Lądku – Zdroju stoi przy Parku Zdrojowym i w sąsiedztwie reprezentacyjnych budynków uzdrowiskowych. Choć jej rozmiary są skromne w porównaniu z pobliskimi sanatoriami i zakładami leczniczymi, przez ponad trzy stulecia była ważnym miejscem duchowego życia kuracjuszy przybywających do jednego z najstarszych uzdrowisk w Polsce.

Kaplica Zdrojowa w Lądku – Zdroju, siedemnastowieczny zabytek

Kaplica położona jest w spokojnej części uzdrowiska, kilka kroków od głównych alejek spacerowych parku. Dzięki temu łatwo tu traficie podczas przechadzki po tej historycznej części miasta. Wśród zieleni drzew i eleganckiej uzdrowiskowej zabudowy niewielka świątynia wyróżnia się prostą, jasną bryłą i charakterystyczną wieżyczką.

Historia kaplicy sięga XVII wieku, czyli czasów, gdy uzdrowisko zaczęło przeżywać swój pierwszy okres rozkwitu. Wraz z rosnącą liczbą kuracjuszy pojawiła się potrzeba stworzenia miejsca modlitwy dla przyjezdnych. W rezultacie w pobliżu źródeł leczniczych powstała kaplica zdrojowa, która od początku była związana z rozwijającym się kurortem. Na przestrzeni lat świątynia była kilkakrotnie przebudowywana i odnawiana, jednak zachowała swój historyczny charakter.

Pod względem architektonicznym kaplica reprezentuje styl barokowy. Typowy dla sakralnych budowli powstających w regionie w XVII i XVIII wieku. Jej bryła jest stosunkowo prosta i harmonijna. Niewielka nawa zwieńczona jest dachem z sygnaturką, czyli małą wieżyczką, w której znajduje się dzwon. Jasna elewacja i skromne zdobienia dobrze wpisują się w spokojny charakter uzdrowiskowej dzielnicy.

Przytulne, kameralne wnętrze

Wnętrze świątyni, choć niewielkie, ma bardzo przytulny i kameralny charakter. Centralnym punktem jest ołtarz utrzymany w stylu barokowym. Zdobią go rzeźby i dekoracje charakterystyczne dla epoki. Całość uzupełniają proste ławki dla wiernych oraz niewielkie elementy dekoracyjne, które nadają wnętrzu ciepłą, spokojną atmosferę. Kaplica przez lata służyła przede wszystkim kuracjuszom przebywającym w pobliskich sanatoriach. Jej przestrzeń zaprojektowano z myślą o niewielkich zgromadzeniach.

Choć świątynia pełni funkcję sakralną, jest również interesującym miejscem dla turystów odwiedzających uzdrowisko. Kaplica bywa otwarta nie tylko podczas nabożeństw. Można zajrzeć do środka w ciągu dnia, zwłaszcza w sezonie turystycznym. Warto jednak pamiętać, że godziny otwarcia mogą się zmieniać. Dostęp do wnętrza najpewniejszy jest w czasie mszy świętych lub wydarzeń religijnych.

Kaplica Zdrojowa w Lądku – Zdroju, sanktuarium Matki Bożej Uzdrowienia Chorych

Ciekawostką jest także pełna nazwa kaplicy. Jej historyczne wezwanie brzmi Najświętszej Marii Panny „Na Pustkowiu”, choć dziś funkcjonuje również jako Sanktuarium Matki Bożej Uzdrowienia Chorych. Określenie „Na Pustkowiu” nawiązuje do dawnej symboliki związanej z wędrówką Świętej Rodziny przez pustynię, podczas której – według tradycji – z ziemi wytrysnęło źródło wody przynoszące ulgę i ocalenie. Motyw ten w wyjątkowy sposób koresponduje z charakterem uzdrowiska, które od wieków słynie z leczniczych źródeł przyciągających osoby poszukujące zdrowia i wytchnienia.

Kaplica zdrojowa przez wieki była ważnym miejscem dla osób przyjeżdżających do Lądka w poszukiwaniu zdrowia. W czasach, gdy podróże do uzdrowisk trwały tygodniami, a kuracje lecznicze mogły ciągnąć się miesiącami, możliwość uczestniczenia w nabożeństwach miała dla wielu kuracjuszy ogromne znaczenie. Świątynia była więc nie tylko miejscem modlitwy, lecz także elementem codziennego życia kurortu.

Dziś kaplica stanowi jeden z ciekawszych zabytków uzdrowiskowej części miasta. Choć często pozostaje w cieniu bardziej znanych obiektów, takich jak monumentalny Zakład Przyrodoleczniczy Wojciech, jej spokojna atmosfera i historyczny charakter sprawiają, że warto zatrzymać się tu choć na chwilę. Wizyta w tym miejscu pozwala lepiej zrozumieć, jak wyglądało życie dawnego uzdrowiska, w którym troska o zdrowie łączyła się z potrzebą duchowego wyciszenia.

Foto & Film: własne